کتاب فکر های نیمه شبی

معرفی کتاب فکرهای نیمه شبی

عشق را به هر زبان و بیانی که بسرایید نیکوست؛ فرقی ندارد انگلیسی باشد یا فارسی یا ترجمه‌ شده، هر جمله‌ای که احساسات درونی انسان را روایت می‌کند، آینه‌ای از روح و قلب آدمی است. کتاب فکرهای نیمه شبی مجموعه شعرهای کوتاه و عاشقانه‌ی کورتنی پپرنل است که از زبان استرالیایی به زبان فارسی ترجمه شده‌اند. این اشعار روایت‌گر مهر، وصال، جدایی و... است که شاعر احساسات و نظرات خود درباره‌ی این موضوعات را خطاب به معشوق خود بازگو می‌کند.

درباره‌ی کتاب فکرهای نیمه شبی

«جز سر عشق هر بگویی بطالت است» و کتاب فکرهای نیمه شبی (Pillow Thoughts) مملو از اشعار کوتاه ترجمه شده‌ی عاشقانه است. از هزاران سال پیش تاکنون مضمون اغلب و محبوب‌ترین اشعار شاعران ثابت مانده: مهر و عشق. تنها چیزی که در این میان تغییر کرده طریقه‌ی بازگویی آن‌هاست. البته نمی‌توان از این نکته‌ی مهم چشم‌پوشی کرد که شیوه‌ی عشق‌ورزی، موانعی که بر سر راه وصال عشاق قرار دارد و معیارهای دوست‌داشتنی بودن معشوق، مدام در حال تغییر است، اما هسته‌ی اصلی عشق خالص و بی‌مانند بودن معشوق در چشم عاشق است که کماکان ثبات دارد.

یکی از پدیده‌هایی که شاعران گذشته به‌هیچ‌وجه به آن راضی نمی‌شدند و مرگ را به این سرنوشت ترجیح می‌دادند، جدا شدن از معشوق در عین عاشق بودن است؛ اما زندگی مدرن و مختصات آن به ما آموخته که گاهی اوقات باید مهر خود را نسبت به معشوق حفظ اما حضور او را مطالبه نکنیم. این موضوع عاشقانه و در عین حال تلخی که کورتنی پپرنل (Courtney Peppernell) در کتاب شعر فکرهای نیمه شبی به دفعات آن را بازگو کرده، نوعی از رفتار منطقی است که در جهان فعلی لازمه‌ی زندگی است و دیگر نمی‌توان در این دنیا همچون رومئو و ژولیت رفتار کنیم؛ یک نمونه از این مضمون را می‌توانیم در شعر :«من دوستت خواهم داشت حتی اگه باهم نمونیم. عشق هم خوشحال‌مون می‌کنه هم ناراحت، و هیچ آدم زنده‌ای دلیلش رو نفهمیده.» ببینیم.

از دیگر تفاوت‌های رفتار شاعران عاشقانه‌سرای امروز با قدما در این است که شاعران در گذشته معشوق خود را دور از دسترس می‌دیدند و برای تمثیلی که از او در ذهن داشتند، شعر می‌سرودند، اما سرایندگان امروز با نگاهی منطقی‌تر و با دقت به جزئیات در وصف محبوب خود شعر می‌گویند. کورتنی پپرنل هم همین دسته از شاعران امروزی است و با واکاوی احساسات منفی که در روح و روان معشوقش جریان دارد خطاب به او می‌‌گوید: «کی باعث شده این احساس مسموم رو داشته باشی احساس اینکه کسی تو رو نمی‌خواد و به جایی تعلق نداری؟ کی باعث شده احساس کنی زخم‌هات زیبا نیستن و کوله‌بارت ارزشش رو نداره که به دوش بکشیشون؟ کی باعث شده احساس کنی لیاقت چیزی رو نداری و کسی هستی که ارزش نداره باهاش بمونن؟»

کتاب فکرهای نیمه شبی نیز همچون هر کتاب شعر عاشقانه‌ی دیگری مفاهیمی مثل جدایی و دوری از محبوب را بازگو و از یار خود که حالا دیگر در زندگی‌اش همچون گذشته حضوری پررنگ ندارد، گلایه می‌کند. کورتنی پپرنل برخی از اشعار خود را در مدت زمانی می‌سراید که معشوقش برای مدتی کوتاه در کنار او نیست و خطاب به او می‌گوید: «فقط هفده روز دیگه مونده که برسی خونه. هرشب خواب صبحی رو دیدم که دوباره باهمیم. تو قهوه می‌خوری و من درمورد عوض‌شدن رنگ برگ‌ها صحبت می‌کنم. وقتی نیستی به‌زور یه کلمه از دهنم درمی‌آد، اما به‌زودی می‌آی خونه، و من برگ‌ها رو تماشا می‌کنم تا زمانی‌که دوباره باهم باشیم.» این اشعار ما را با نگاه شاعران امروزی که درباره‌ی عشق، وصال، جدایی و... می‌سرایند آشنا می‌کند و به ما نشان می‌دهد که عشق به هر زبانی که بیان شود، زیباست و برای درک رابطه‌ی عاشقانه نیازی نیست با شاعر در یک مرز و بوم زندگی کنیم؛ زیرا مهر و عشق زبانی جهانی است.

کتاب فکرهای نیمه شبی با ترجمه‌ی نهال سهیلی‌فر در نشر داهی به‌چاپ رسیده است.

کتاب فکرهای نیمه شبی برای چه کسانی مناسب است؟

شعر موجودی بومی است که در زبان و مکان خاص خود می‌تواند رشد و نمو داشته باشد و ترجمه که حائل و مانعی بین شاعر و خواننده ایجاد می‌کند، روح شعر را بی‌رمق می‌کند؛ اما به‌ هر حال مفاهیمی که شاعران بازگو می‌کنند جهان‌شمول است و همگان حق دارند که از گفتار لطیف ادیبان بین‌الملل بهره ببرند. کتاب فکرهای نیمه شبی مجموعه‌ای از شعرهای کوتاه استرالیایی و برای علاقه‌مندان به شعر ملل مناسب و خواندنی است.

در بخشی از کتاب فکرهای نیمه شبی می‌خوانیم

آدم‌ها باید بیشتر عاشق بشن. عاشق چرخش قهوه وقتی‌که شیر رو بهش اضافه می‌کنی. عاشق لحظات نادری که گربه‌ت بهت بی‌توجهی نمی‌کنه. عاشق کسی که بهت می‌گه روز خوبی داشته باشی. عاشق پیشخدمتی که برات سیب‌زمینی سرخ‌کردۀ بیشتری می‌ریزه. عاشق پلیورها توی زمستون و لیمونادهای داغ توی تابستون. عاشق لحظه‌ای که سرت روی بالش می‌افته. عاشق لحظه‌ای که تا 4 صبح با کسی حرف می‌زنی. عاشق روزهایی که می‌تونی بارهاوبارها دکمۀ چرت ساعت رو بزنی. عاشق وقتی‌که عشقت پنج ساعت بهت خیره می‌شه. عاشق ستاره‌ها وقتی نگاهت می‌کنن. عاشق صدای نفس‌کشیدن کسی. عاشق اتوبوس وقتی سروقت می‌رسه یا مترو وقتی‌که زودتر می‌رسه. عاشق هرچیزی که ممکنه.

اگه ماه می‌تونست حرف بزنه یعنی به شب می‌گفت که چقدر با اون ستاره‌های درخشانش زیباست؟

دنیا هنوز عشق و محبت زیادی برای بخشیدن داره، و من به چشم می‌بینم،

امیدوارم کسایی که خشم و نفرت کورشون کرده هم این رو احساس کنن.

من دوستت خواهم داشت حتی اگه باهم نمونیم.

عشق هم خوشحال‌مون می‌کنه هم ناراحت، و هیچ آدم زنده‌ای دلیلش رو نفهمیده.

وقتی عاشق کسی هستی که پرده از تمام عیب‌هات برمی‌داره، واقعیت وجودت رو می‌بینه، و به‌جای قضاوت‌کردنت تو رو در آغوشش می‌گیره، این عشق رو تا آخر عمرت نگه دار چون دیگه هیچ‌وقت عشقی به این پاکی پیدا نخواهی کرد.