کتاب بهترین شکل ممکن

معرفی کتاب بهترین شکل ممکن

کتاب بهترین شکل ممکن نوشته‌ی مصطفی مستور، از شش داستان کوتاه عاشقانه تشکیل شده که نام هر کدام از بخش‌ها به یکی از شهرهای ایران اختصاص دارد و شخصیت‌های اصلی در آن جغرافیا زندگی می‌کنند.

درباره کتاب بهترین شکل ممکن:

مصطفی مستور به عنوان یکی از نویسندگان نام آشنا و محبوب ایران تا به حال نگارش چندین مجموعه داستان را در کارنامه ادبی خود دارد که یکی از آن‌ها کتاب بهترین شکل ممکن است. این کتاب که در سال 1395 نوشته شده از شش داستان کوتاه تشکیل شده است.

عنوان هر داستان براساس یکی از شهرهای کشور انتخاب شده که به ترتیب «شیراز، تهران، بندرانزلی، مشهد، اهواز و اصفهان» نام دارند. در هر بخش نیز داستانی مجزا روایت می‌شود که شخصیت‌های اصلی آن با تجربیات تلخ و شیرینی روبه‌رو می‌شوند و هر کدام به شکل مخصوص خود، طعم عشق را می‌چشند.

شیوه نگارش داستان‌های کتاب بهترین شکل ممکن کمی متفاوت از سایر آثار مستور و دیگر نویسندگان ایرانی‌ست؛ برای مثال در ابتدا و در میانه داستان بارها نویسنده به عنوان یک ناظر بیرونی به صورت مستقیم شما را خطاب قرار می‌دهد و نظراتش را با شما در میان می‌گذارد. درواقع می‌توان کتاب بهترین شکل ممکن را شبیه به ژانر فراداستان دانست؛ سبکی که در ادبیات پست مدرنیستی مطرح است. همچنین می‌توان به جنبه سینمایی داستان‌ها نیز اشاره کرد که هنگام شنیدن آن به خوبی ردپای سینما را در ادبیات مستور پیدا خواهید کرد.

کتاب بهترین شکل ممکن برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به داستان و رمان‌های ایرانی و عاشقانه علاقه مند هستید، این کتاب به شما پیشنهاد می‌شود.

مصطفی مستور (Mostafa Mastoor) را بیشتر بشناسیم:

او نویسنده، پژوهشگر و مترجم اهوازی است که در سال 1343 متولد شد. مستور مدرک کارشناسی مهندسی عمران را از دانشگاه صنعتی اصفهان و مدرک ارشد ادبیات فارسی‌اش را از دانشگاه شهید چمران دریافت کرده است.

داستان دو چشمان خیس نخستین اثر اوست که در سال 1369 در مجله کیان منتشر شد. مصطفی مستور تا اواسط دهه هفتاد چندین داستان کوتاه نوشت که نتوانست به خوبی دیده شود اما سرانجام با نگارش رمان روی ماه خداوند را ببوس در سال 1379، توجه خوانندگان را به خود جلب کرد و توانست خود را به عنوان نویسنده‌ای حرفه‌ای مطرح کند. این کتاب در طول سیزده سال، چهل و شش بار تجدید چاپ شد و به خاطر داشتن محتوایی فلسفی، عرفانی و عاشقانه، جنجال زیادی در رسانه‌ها برپا کرد.

«چند روایت معتبر»، «روی ماه خداوند را ببوس»، «عشق و چیزهای دیگر»، «پیاده‌روی در ماه»، «من گنجشک نیستم» و «حکایت عشقی بی‌قاف، بی‌شین، بی‌نقطه» از مهم‌ترین آثار مستور محسوب می‌شوند. کتاب‌های «روی ماه خداوند را ببوس» و «استخوان خوک و دست‌های جذامی» تاکنون به زبان‌های انگلیسی، ترکی، روسی، عربی و ایتالیایی ترجمه شده‌اند.

جوایز و افتخارات این نویسنده عبارتند از:

- برگزیده بهترین رمان سال‌های 79 و 80 جشنواره قلم زرین برای رمان روی ماه خداوند را ببوس
- برگزیده بهترین رمان سال 1382 جایزه ادبی اصفهان برای رمان استخوان خوک و دست‌های جذامی
- برنده لوح تقدیر از نخستین مسابقه داستان‌نویسی صادق هدایت

در بخشی از کتاب بهترین شکل ممکن میخوانیم :

ماجرای این داستان ممکن است مثل قصه اغلب فیلم‌های ایرانی و هندی باورپذیر به نظر نرسد. با این حال من اینجا مطلقا نمی‌خواهم و اگر بخواهم نمی‌توانم صحت وقایع آن را به کمک منابع بیرون داستان برای خواننده باورپذیر کنم. بدیهی‌ست گفتن اینکه ماجرای این داستان واقعی‌ست، کمکی به باورپذیری آن نمی‌کند. ظاهرا واقعی بودن ربطی به باورپذیر بودن ندارد.

همچنین فکر می‌کنم استدلال برای امکان منطقی وقوع آن هم بی‌فایده است. درست است که در امکان منطقی هر رویدادی که غیر ممکن نباشد، محتمل است اما صرف محتمل بودن یک واقعه نمی‌تواند ما را در باور کردن آن رویداد عمیقا متقاعد کند.

با این حال بدون آنکه بخواهم به متن داستان اشاره بکنم، تنها بر این نکته تاکید می‌کنم باورپذیری برای هرکس بستگی دارد به جایی که او ایستاده است. یعنی چیزی که برای کسی واقعیت ساده‌ایست، ممکن است برای دیگری رویایی دست نیافتنی باشد.