کتاب بهار برایم کاموا بیاور

معرفی کتاب بهار برایم کاموا بیاور

کتاب بهار برایم کاموا بیاور نوشته مریم حسینیان، داستانی سوررئال درمورد زنی به اسم «مریم» است که بعد از سفر به منطقه‌ای دوردست و عجیب به همراه همسر و فرزندانش، متوجه بروز اتفاقات غیرقابل باوری می‌شود که او را به مرز جنون و دیوانگی می‌کشاند. این کتاب نخستین بار در سال 1389 به انتشار رسید و در همان سال نامزد جایزه بنیاد هوشنگ گلشیری شد.

درباره کتاب بهار برایم کاموا بیاور:

روایت این داستان از جایی آغاز می‌شود که مریم برای یافتن خلاقیت دوبارهٔ خود جهت نوشتن، به برهوتی دورافتاده سفر می‌کند. او در تمام طول داستان درگیر نوشتن و خواندن است و داستان را به صورت نوشتن نامه‌هایی برای همسرش روایت می‌کند و شما در خلال این نامه‌ها متوجه جریان اصلی داستان شده و با او همراه می‌شوید.

نویسنده در این اثر به خوبی توانسته درونیات یک زن و تشویش‌ها و دغدغه‌های او را به تصویر بکشد. فضای داستان به شکلی رعب‌آور و استرس‌زا می‌باشد و شما ممکن است هنگام شنیدن آن اضطرابی درونی را حس کنید که این موضوع هیجان آن را چند برابر می‌کند. همچنین غافلگیری‌های متعدد و صحنه‌های تکان‌دهنده باعث می‌شود شما داستان را تا انتها دنبال کنید.

کتاب بهار برایم کاموا بیاور به طرز عجیبی ترس هولناکی را در شما ایجاد می‌کند. با شنیدن آن به زندگی زنی وارد می‌شوید که توان تشخیص حقیقت از خیال را ندارد و داستانی منحصر به فرد و متفاوت را پیش چشم شما قرار می‌دهد. مریم حسینیان با قلم خاص خود اتفاقات را طوری کنار هم چیده که شما تا فصل آخر کتاب فکر می‌کنید قصه‌ای یکدست شنیده‌اید. اما چیزی در فصل آخر انتظارتان را می‌کشد که ممکن است شما را شوکه کند!

فصل پایانی کتاب تمامی تصورات ذهنی شما را نابود می‌کند و شما را در بهت و حیرتی عجیب فرومی‌برد. طوری که ترغیب می‌شوید برگردید و داستان را از اول گوش کنید تا بتوانید خط سیر داستان را پیدا کنید. اما در فصل آخر راوی به ناگهان تغییر می‌کند و شما آنجاست که متوجه فضای مالیخولیایی و جنون‌آمیز کتاب می‌شوید...

کتاب بهار برایم کاموا بیاور مناسب چه کسانی است؟

اگر به رمان‌های سوررئال و ادبیات داستانی فارسی علاقه دارید، خواندن این کتاب برایتان لذت‌بخش خواهد بود.

با مریم حسینیان بیشتر آشنا شویم:

این نویسنده مشهدی در سال 1354 متولد شد. او تحصیلات خود را در رشته‌ی خاک شناسی از دانشگاه فردوسی مشهد گذراند و بعد از فارغ‌التحصیلی در رشته زبان و ادبیات انگلیسی در دانشگاه مشهد پرداخت. مریم حسینیان طی سال‌های زیادی با مطبوعات مشهد و شهرهای دیگر همکاری کرد و پس از آن نویسندگی را آغاز کرد.

وی به جز نویسندگی به عنوان کارشناس کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و یکی از فعالان انجمن ادبیات داستانی فعالیت می‌کند. حسینیان اولین اثر خود را به نام «حتی امروز هم دیر است» در سال 1379 به انتشار رساند. از آثار دیگر این نویسنده توانا می‌توان به «ماریا انگشت»، «ما اینجا داریم می‌میریم»، «مجموعه داستان بوی تن آهو» و «مجموعه کارگاه داستان نویسی» اشاره کرد.

در بخشی از کتاب بهار برایم کاموا بیاور میخوانیم :

توی سینی آینه گذاشتم و قرآن و چند شکلات و کاسهٔ آب. مهتاب روسری‌اش را صاف کرد جلوی آینه. نپرسیدم که چرا وسط این سوز و سرما که هیچکس نیست، رژلب صورتی می‌زند و موهایش را با دقت از زیر شال پشمی‌اش بیرون می‌ریزد. بغلش کردم. صورتش داغ بود. کنار گوشش پرسیدم: «میخوای منم بیام؟» محکم فشارم داد و گفت: «نه عزیزم. حضرت پسردایی هستن!»

آهسته پرسیدم: «میاد؟» چشم‌هایش خندید: «توی راهه. تا ما برسیم لب جاده اومده.» بنیامین بغ کرده بود و پشت دامن من مخفی شده بود. بغضم را قورت دادم و گفتم: «مامان جون. از خاله مهتاب خداحافظی کن. بگو ببخشید که این همه بهتون زحمت دادم.» نگار به جای بنیامین دست‌هایش را باز کرد و آویزان شد به مهتاب. تو ایستاده بودی کنار در و چیزی نمی‌گفتی. انگار اصلا عجله نداشتی برای بردنش.

مهتاب اشکش را پاک کرد و خندید: «من که نمی‌تونم دل بکنم از شما وروجک‌ها. مجبورم زود بیام.» میدانستم که زود می‌آید. گفتم: «سه بار از زیر قرآن رد شو. حالا نگاه کن توی آینه. یه شکلاتم بردار.»