کتاب صبحانه در تیفانی

معرفی کتاب صبحانه در تیفانی

کتاب صبحانه در تیفانی نوشته‌ی ترومن کاپوتی، رمانی کوتاه با رگه‌هایی عاشقانه است که زندگی زنی رها و آزاد را از نگاه یک مرد نویسنده شرح می‌دهد. زنی زیبا، رؤیاپرداز و در جستجوی خوشبختی که به ظاهر سرخوش و بی‌دغدغه است، اما درون ناآرام و بی‌قرار او رازهای ناخوشایند گذشته را در خود حبس کرده است.

درباره‌ی کتاب صبحانه در تیفانی

ترومن کاپوتی (Truman Capote) شرح رمان صبحانه در تیفانی (Breakfast at Tiffany's) را بر عهده‌ی مردی می‌گذارد که تا پایان داستان نام واقعی‌اش مشخص نمی‌شود. این راوی یک نویسنده است که طی یک مکالمه به یاد سال‌های گذشته‌ی زندگی‌اش می‌افتد؛ زمانی که در خانه‌ای با نمای سنگ قهوه‌ای در خیابان هفتادم شرقی نیویورک زندگی می‌کرد و یک شب در دیداری نامعمول با هالیدى گولایتلى آشنا می‌شود. هالیدی در همسایگی راوی زندگی می‌کرد. او یک دختر جوان روستایی بود که بعد از مهاجرت به نیویورک به دختری جذاب و تجملاتی بدل شده بود. او شغلی نداشت و از راه وقت‌گذرانی با مردان ثروتمند و دریافت هدیه‌های گران‌قیمت روزگارش را می‌گذراند. راوی از همان ابتدا شیفته‌ی جذابیت‌های رفتاری زن می‌شود، کم‌کم میان او و هالی ارتباطی دوستانه شکل می‌گیرد و به تدریج به رازهای زندگی این زنِ به ظاهر شاد پی می‌برد.

روایتی از پوچی نهان در دل زرق‌وبرق‌های شهری

ترومن کاپوتی، نویسنده‌ی سرشناس آمریکایی رمان کوتاه صبحانه در تیفانی را در سال 1958 به انتشار رساند. او در این اثر مدرن شخصیت زنی را ترسیم می‌کند که آسیب‌پذیری‌ها، غم‌ها و تنهایی‌اش را با دیوانگی و سرزندگی پنهان می‌کند. هالی گولایتلی نماد زنی با روح آزاد است که خواسته‌های خودش را دنبال می‌کند، قوانین را زیر پا می‌گذارد و کلیشه‌ها را در هم می‌شکند. زنی که آرام نمی‌گیرد و همیشه در حال جستجوگری است. کاپوتی در این رمان در خلال روایت داستان زندگی هالی و ارتباط او با راوی، با ظرافت و هوشمندی دوستی، عشق و خیال‌پردازی را به هم می‌آمیزد و تنهایی و پوچیِ پنهان‌شده در لفافه‌ی پرزرق‌وبرق زندگی شهری را با مهارتی تمام به تصویر می‌کشد.

ناگفته نماند که کتاب صبحانه در تیفانی، این رمان عاشقانه و تأمل‌برانگیز، با ترجمه‌ی بهمن دارالشفایی و به همت نشر ماهی روانه‌ی بازار کتاب شده است.

نکوداشت‌های کتاب صبحانه در تیفانی

• ترومن کاپوتی نویسنده‌ی تمام‌عیار نسل من است. او کلمه به کلمه و ضرب‌آهنگ پشت ضرب‌آهنگ پیش می‌رود و بهترین جملات را می‌نویسد. حتی دو کلمه از صبحانه در تیفانی را هم نمی‌توانم تغییر بدهم. (نورمن میلر، نویسنده و روزنامه‌نگار آمریکایی)
• این کتاب را به همه‌ی کسانی که به داستان‌های درام و تحلیل شخصیت‌های داستان علاقه دارند توصیه می‌کنم. (گاردین)

اقتباس‌های سینمایی و فرهنگی از کتاب صبحانه در تیفانی

• ادوارد بلیک (Blake Edwards)، کارگردان و فیلمنامه‌نویس آمریکایی در سال 1961 با الهام از این رمان فیلم صبحانه در تیفانی را با بازی آدری هپبورن روانه‌ی سینما کرد.
• در سال 2009 ساموئل آدامسون (Samuel Adamson) یک اقتباس نمایشی از رمان صبحانه در تیفانی را روی صحنه‌ی تئاتر رویال های‌مارکت لندن اجرا کرد. در سال 2013 ریچارد گرینبرگ (Richard Greenberg) بر اساس این رمان، نمایشی را در برادوِی و با بازی امیلیا کلارک روی صحنه برد.

کتاب صبحانه در تیفانی برای شما مناسب است اگر

• به خواندن داستان و رمان عاشقانه خارجی علاقه دارید.
• می‌خواهید اثری خواندنی از ادبیات مدرن آمریکا مطالعه کنید.
• فیلم صبحانه در تیفانی را دیده‌اید و حالا می‌خواهید از زاویه‌ی تازه‌ای این داستان را مرور کنید و از کشف تفاوت‌های رمان با فیلم لذت ببرید.

در بخشی از کتاب صبحانه در تیفانی می‌خوانیم

نویسنده‌هاى کمى در دنیا هستند، بخصوص آن‌ها که تا حالا چیزى ازشان منتشر نشده، که بتوانند در برابر دعوت به خواندن داستان‌هایشان مقاومت کنند. براى هر دوتایمان نوشیدنى ریختم، در صندلى روبه‌رویش نشستم و شروع کردم به خواندن. ترس از صحنه و هیجان دست به دست هم داده و باعث شده بود صدایم کمى بلرزد. داستان جدیدى بود. روز قبل تمامش کرده بودم و آن حس ناگزیر ناکامى هنوز فرصت نکرده بود درونم ریشه بدواند. داستانم درباره‌ى دو زن بود که با هم زندگى مى‌کردند. هر دو معلم بودند و وقتى یکى‌شان نامزد مى‌کرد، آن یکى با پخش‌کردن یادداشت‌هاى بى‌نام و نشان رسوایى به بار مى‌آورد و عروسى را به هم مى‌زد. حین خواندن، هر نگاه دزدانه‌اى که به هالى مى‌انداختم قلبم را منقبض مى‌کرد. مدام وول مى‌خورد. ته‌سیگارهاى توى جاسیگارى را ریزریز مى‌کرد و همه‌ى حواسش به ناخن‌هایش بود، انگار از ته دلش مى‌خواست همین الان سوهانشان بزند. بدتر از همه این‌که وقتى حس کردم توانسته‌ام علاقه‌اش را جلب کنم، چشمانش چنان مات شد که همه‌چیز را لو مى‌داد، انگار داشت فکر مى‌کرد کفشى را که در ویترین فلان مغازه دیده بخرد یا نه.

ناگهان انگار از خواب پریده باشد، پرسید: «تمام شد؟» به تته‌پته افتاده بود و مى‌خواست باز هم چیزى بگوید. «نمى‌خواهم بگویم از زن‌هاى همجنسگرا بدم مى‌آید. نه، اصلاً من را نمى‌ترسانند. اما قصه‌هایى که راجع به آن‌ها باشد واقعا حوصله‌ام را سر مى‌برد. یک لحظه هم نمى‌توانم خودم را جاى آن‌ها بگذارم.» وقتى دید من کاملاً گیج شده‌ام، گفت: «خب عزیزم، اگر داستانت درباره‌ى دو تا هاف‌هافو از این قماش نیست، پس درباره‌ى چیست؟»

خواندن داستانم به اندازه‌ى کافى اشتباه بود. دیگر حوصله نداشتم دست به اشتباه بزرگ‌ترى بزنم و شروع کنم به توضیح‌دادن داستانم.