کتاب تنها بازمانده

معرفی کتاب تنها بازمانده

رایلی سیجر در کتاب تنها بازمانده فضایی خوفناک و هراس‌انگیز خلق کرده است که با یک قتل‌عام هیجان‌انگیزتر می‌شود. اعضای خانواده‌ی هوپ همگی به قتل رسیده‌اند به‌جز لنورا، دختر خانواده که هفده‌ساله است و بیشتر مردم او را مسئول این اتفاق می‌دانند. باوجوداین، پلیس هرگز نتوانست این ادعای مردمان شهر مِین را ثابت کند.

درباره‌ی کتاب تنها بازمانده

در سال 1929 قتل عام خانواده‌ی هوپ تمام اهالی ساحل مین را غافلگیر کرد؛ شبی خونین که پدر و مادر خانواده به ضرب چاقو کشته و دخترشان به دار آویخته شده بود. اهالی شهر نیز هم‌صدا مثل هم سرود می‌خواندند: «لنورای هفده ساله، خواهرش رو به دار آویخته.» ازآنجایی‌که لنورا هوپ تنها بازمانده‌ی این جنایت خوفناک است، تمام ظن‌ها متوجه اوست، هرچند که لنورا نه‌تنها این کشتار را تکذیب می‌کند بلکه هرگز از اتفاق آن شب در انظار عمومی صحبت نمی‌کند و هرگز پایش را از عمارتشان بالای صخره بیرون نمی‌گذارد. رایلی سیجر (Riley Sager) سپس روایت داستانش را چندین سال جلوتر می‌آورد، جایی که لنورا حالا هفتادوخرده‌ای سالش است و به‌خاطر سکته‌ی مغزی، توان تکلم خود را از دست داده و ویلچرنشین است. سال 1983 است و کیت مک‌ دیرِ پرستار به عمارت تارعنکبوت‌بسته‌ی خانواده‌ی هوپ می‌رسد تا از لنورا مراقبت کند، زیرا پرستار قبلی نیمه‌های شب فرار را بر قرار ترجیح داده و از عمارت رفته است. با اوضاعی که اکنون لنورا دارد، تنها وسیله‌ای که می‌تواند با آن ارتباط برقرار کند، یک ماشین تایپ کهنه است. لنورا شبی با این ماشین تایپ برای کیت می‌نویسد که می‌خواهد همه‌چیز را تعریف کند. همان‌طور که کیت به لنورا در نوشتن اتفاقات منتهی به قتل‌عام خانواده‌ی هوپ کمک می‌کند، کاشف به عمل می‌آید که داستان‌هایی بیش از آنچه مردم می‌دانند، وجود دارد.

کیت به لنورا شک دارد و مطمئن نیست وقتی لنورا دارد حقیقت را می‌گوید، چه چیزی در اصل در ذهنش می‌گذرد. کیت نمی‌داند که لنورا قصد دارد به اسم حقیقت به او دروغ تحویل بدهد یا واقعاً قرار است پرده از حقیقتی خوف‌انگیز بردارد. دیری نمی‌گذرد که کیت متوجه می‌شود تمام اعمال قبیحی را که لنورا قبلاً نمی‌پذیرفت و آن‌ها را تهمتی بیش نمی‌شمارد، در حقیقت از طرف لنورا روی داده است و اکنون دارد به همه‌شان اعتراف می‌کند. حال تصور کنید که اعتراف به این داستان‌ها، از زبان لنورایِ پیرِ ویلچرنشین چه‌قدر می‌تواند به دلهره‌آورتر شدن اثر بیفزاید.

قصه‌ی رمان تنها بازمانده (The Only One Left) بین روایت کیت در زمان حال و شرح وقایع مکتوبِ لنورا است که به این قتل‌عام می‌انجامد. رایلی سیجر حال‌وهوایی گرفته و تیره‌وتار و نیز شخصیت‌های به‌شدت مشکوکی را در اثرش خلق کرده است. نیمه‌ی ابتدایی کتاب پرتنش است و خواننده را مجاب به ادامه دادن می‌کند‌ ولی رایلی سیجر در فصل‌های آتی، پیچ‌وتاب‌هایی خیره‌کننده اما ناگهانی را وارد داستان می‌کند. باوجوداین، رمان تنها بازمانده، اثری هیجان‌انگیز و گیراست که دلهره به جانتان می‌اندازد. قلم سیجر پرکشش و جذاب است و در حین خواندن اثرش به‌خوبی متوجه این توانایی نویسنده خواهید شد. در طول قصه، با غافلگیری‌هایی روبه‌رو می‌شود که هیچ انتظارشان را ندارید.

کتاب تنها بازمانده که توانست نامزد جایزه‌ی بهترین رمان هیجانی - معمایی گودریدز شود، اکنون با ترجمه‌ی یاسمن ثانوی و با کوشش نشر خوب، چاپ و منتشر شده و در اختیار شما دوستداران این سبک قرار گرفته است.

جوایز و افتخارات کتاب تنها بازمانده

• نامزد جایزه‌ی گودریدز برای بهترین رمان تریلر و جنایی.
• اثر پرفروش نیویورک تایمز.
• برترین کتاب سایت آمازون در سال 2023.
• برترین کتاب تابستان به انتخاب واشنگتن پست، ‌بوستون گلوب، ‌یو‌اس‌ای تودی و....

نکوداشت‌های کتاب تنها بازمانده

• رایلی سیجر شهرتش را برای خلاقیت و مضامینی کاملاً بدیع با «تنها بازمانده» بیشتر کرده است. (Shelf Awareness)
• رمانی رعب‌آور و گوتیک. سیجر بی‌شک بلد است چطور خواننده را سرگرم کند. (Glamour)
• تنها بازمانده ممکن است درحال‌حاضر خوفناک‌ترین اثر رایلی سیجر باشد. (Book Riot)
• رایلی سیجر استاد ایجاد تعلیق و کشش است. (Rolling Stone)
• مانند دیگر رمان‌های رایلی سیجر، تلاش برای پیش‌بینی کردن پیچ‌وتاب‌های داستان، سرگرم‌کننده و دیوانه‌کننده است. (USA Today)

کتاب تنها بازمانده برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به‌دنبال رمانی هیجانی و جنایی با فضایی تیره و گوتیک هستید که اجازه ندهد کتاب را زمین بگذارید، بی‌تردید از خواندن این کتاب به وجد خواهید آمد.

در بخشی از کتاب تنها بازمانده می‌خوانیم

ریکی
لنورا این اسم را با چنان فشاری تایپ می‌کند که حروفش روی صفحه را خراش می‌دهند، انگار با آهن داغ نوشته شده‌اند. حالا از پایین به من خیره شده، سرسخت و رنجیده. چشم‌هایش، که حالا مثل آدم‌بدهای کارتون‌ها شده، انگار از من می‌پرسند که راضی شدم یا نه.

نشدم با اینکه موقع نوشتن فصلی که نیمه‌های شب نوشت، سؤالاتی را که قبل از نوشتنش داشتم با زدن انگشتانش جواب داد. اولی درست بلافاصله بعد از اینکه وارد اتاقش شدم به ذهنم رسید: «تو اون رو می‌شناختی، لنورا؟»

او با زدن انگشتانش روی ملافۀ تخت تأیید کرد.
«می‌دونی چه اتفاقی براش افتاده؟»
فقط یک ضربه. یعنی نه.
«ریکاردو این کار رو کرد؟»

حق با کارتر بود. او به‌تنهایی مقصر نبود، فقط این می‌توانست معنی بدهد. ریکاردو آن شب اینجا بود. بعد ناپدید شد به احتمال قوی بعد از کشتن وینستون و اوانجلین هوپ. و فکر کنم لنورا هم این را می‌دانسته یا به آن مشکوک بوده است.