کتاب طاعون

درباره کتاب طاعون:

داستان این کتاب بی‌نظیر درباره‌ی شهری ساحلی به نام اوران در الجزایر است؛ شهری عادی با مردمانی عادی که به طور ناگهانی و بدون دلیل مشخصی، درگیر شیوع بیماری کشنده‌ی طاعون می‌شود. واکنش مردم و مقامات دولتی نسبت به گسترش این بیماری، بیشترین قسمت‌های این کتاب را به خود اختصاص داده است.

کامو در کتاب طاعون (The Plague) اتفاقات شهری را به تصویر می‌کشد که بعد از شیوع یک بیماری وحشتناک، تمام راه‌های ارتباطی با آن قطع می‌شود. او در این رمان به بررسی حالات و روحیات افراد در زمان‌های مختلف این دوره پرداخته است.

قهرمان اصلی داستان پزشکی به نام ریو است. در شرایطی که وحشت و به دنبال آن نادیده گرفتن اصول اخلاقی فراگیر شده، سایه‌ی مرگ بر شهر افتاده و هر کس تنها در پی نجات جان خودش است، دکتر ریو می‌خواهد مطابق اصول اخلاقی خویش به زندگی ادامه دهد و انسانیتش را تنها برای حفظ بقا از دست ندهد. او در بیمارستان‌ها و مناطق قرنطینه شده به مداوای بیماران می‌پردازد، بدون آنکه ترس از دست دادن جان خود را داشته باشد و تا جای ممکن در جهت کاستن از رنج دیگران می‌کوشد.

موقعیت داستانی‌ای که کامو در این رمان آفریده، به او این امکان را داده که به تأمل در موضوعات گوناگونی از قبیل ماهیت انسانی، وجود شر، بی‌عدالتی‌ و تبعیض ساختاری در جوامع، رابطه‌ی اخلاق فردی و وظیفه‌ی اجتماعی و... بپردازد. کتاب طاعون، رمانی فلسفی به قلم نویسنده‌ای ممتاز است که به بهترین شکل توانسته خلاقیت و استعداد ادبی خود را با نگاه‌ انسان‌دوستانه و دغدغه‌مندش پیوند بزند. از این منظر، این کتاب نمونه‌ای درخشان از آمیختن فلسفه و ادبیات است.

این اثر که در سال 1947 منتشر شد، از بسیاری جهات بهترین و کامل‌ترین رمان کامو محسوب می‌شود. در سال‌های 1965، 1970 و 2017 بر اساس این کتاب فیلم‌هایی نه چندان مشهور و موفق توسط کارگردانانی از فرانسه، ژاپن، آرژانتین و آمریکا ساخته شد. در سال 2020 هم در چهارمین شبکه رادیویی بی بی سی به هنگام پاندمی کووید 19، سریالی بر اساس کتاب طاعون با همین نام به روی آنتن رفت.

کتاب طاعون مناسب چه کسانی است؟

این کتاب خواندنی برای تمام افرادی که به ادبیات فرانسه و آثار آلبر کامو علاقه دارند و دوست‌داران حوزه‌ی ادبیات و رمان‌های فلسفی لذت‌بخش خواهد بود.

با آلبر کامو بیشتر آشنا شویم:

نویسنده‌ی کتاب طاعون یکی از داستان‌نویسان برجسته‌ی قرن بیستم است که آثارش تا به امروز در محافل ادبی و فلسفی مورد تحلیل قرار می‌گیرند. آلبر کامو (Albert Camus) در سال 1913 چشم به جهان گشود. پدرش در جنگ جهانی اول کشته شد. او در خانواده‌ای بی‌بضاعت بزرگ شد و در دبیرستان به کمک یکی از معلمانش ادامه تحصیل داد.

او در دانشگاه الجزیره تحصیل کرد و تا پیش از آنکه در سال 1930 گرفتار بیماری سل شود دروازه‌بان تیم فوتبال این دانشگاه بود. آلبر کامو نویسنده، روزنامه‌نگار و فیلسوف مشهور قرن بیستم است که عقایدش سبب به وجود‌ آمدن فلسفه‌ی ابسوردیسم یا پوچ‌انگاری شده است. در سال 1957 به خاطر اینکه با صمیمیت روشن‌بینانه‌اش مسئله‌ی وجدان انسان در عصر حاضر را آشکار ساخته و ارزش‌آفرینی حائز اهمیتی در ادبیات ایجاد کرده است، جایزه نوبل ادبیات را از آن خود کرد. او دو سال پس از این دستاورد ادبی در یک تصادف درگذشت.

در یک نگاه کلی، نوشته‌های کامو را می‌توان به دو دسته‌ی «ادبی» و «نظری» تقسیم کرد؛ آثار نظری او شامل جستارها، مقالات و کتاب‌هایی با درونمایه‌ی سیاسی - اجتماعی و فلسفی‌اند. برای نمونه، می‌توان به کتاب‌های «عصیانگر» و «افسانه‌ی سیزیف» اشاره کرد. آثار ادبی او شامل نمایشنامه‌ها و رمان‌های مشهوری چون «سوءتفاهم»، «بیگانه»، «کالیگولا» و... می‌شوند.